De 60/40-verdeling is hét klassieke voorbeeld van een eenvoudige gebalanceerde beleggingsportefeuille en een veelgebruikt startpunt wanneer men over de verdeling over beleggingscategorieën nadenkt.
Aan beleggen zijn risico's verbonden. De waarde van uw beleggingen kan fluctueren en u kunt (een deel van) uw inleg verliezen. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.
In (eenvoudige) theorie is de breedste index de beste − qua verwachte risico-rendementsverhouding − om te volgen voor een aandelenbelegger.* In het MSCI-universum kom je dan snel uit op de ACWI IMI. Daar zit van alles in: grotere aandelen uit ontwikkelde markten (World), grotere aandelen uit opkomende markten (Emerging Markets) en kleinere aandelen (Small Cap).
En sinds 1999 (de start van de euro) komt dat redelijk goed uit, althans de toevoegingen aan de World-index leverden ook daadwerkelijk extra rendement op.* Maar dat die toevoegingen niet altijd tot de beste uitkomsten leiden mag blijken uit onderstaande grafiek. Als je in 2011 begonnen was met de theoretisch beste portefeuille, bleef je flink achter bij de simpelere World-index.
Rendementen uit het verleden... (maak zelf maar af).
* Afgezien van eventuele extra kosten en belastingen.